Weer naar Boerderij Zorgvrij

5 april 2022  

Al dagen is het weer slecht, met erg veel regenbuien. Maar gelukkig is het vandaag droog. 

OPPASSEN, zo noemen we dat niet meer! Ze hebben nu vriendjes en vriendinnetjes met wie ze spelen. 

Hans kwam thuis vanuit school met Jade en Sampie. Emma had zin om met een klasgenootje mee te gaan.

Jade en Sampie zijn dikke vrienden; ze spelen altijd leuk met elkaar en ze voeren hele, interessante gespreken. Leuk om naar te luisteren! Zo ook vanmiddag.

Met z'n vieren gingen we weer naar Boerderij Zorgvrij. 

Vroeg Sampie aan Jade:  "Geloof jij in God?" 

Jade: "Ja, een klein beetje."

Sampie: "Dat kan niet, een beetje! Of je gelooft, of helemaal niet!"

Wij keken elkaar aan: ja, dat heb je dan, kleine kinderen worden groot!

Mooi toch!

Je Pipolaar

 9 maart 2022   

Vandaag naar de kinderboerderij Zorgvrij!  Met Emma, Jade en Sampi.

De gesprekken van de jongelui worden steeds interessanter en spannender!

Sampi: "Weet je, mijn moeder heeft haren onder de oksels. Dat heb ik gezien, toen we in de sauna zaten, of de jacuzzi. Maar weet je, waar nog méér haar zit?"

Hij ging zachtjes fluisteren: "Daar beneden, daar onder je buik, hoe heet dat ook al weer? Je pipolaar, je pipolaar, tralala, tralala!"

Ze begonnen alle drie te zingen: "Je pipolaar, je pipolaar......"

Nou, dat weten we dan ook weer op je oude dag! Is wel lachen hoor! Mijn dag kan niet meer stuk!

Gesprek aan tafel bij de familie Vogelaar

 De gesprekken met Emma en Jade worden duidelijk anders aan tafel. Ze groeien mee met hun leeftijd, en het wordt ook steeds leuker hun eigen meningen te horen. Mooi om die groei mee te maken!

We zaten wat te kletsen met elkaar, toen Emma zei: "Mama, ik heb een leuke mop! Heb ik op school gehoord."

Ze vertelde hem héél snel. We zaten te luisteren en begrepen er niet veel van.

Kirsten keek verbaasd naar Emma, die een beetje moest lachen.

"Nou mama, je begrijpt de hele kruw niet."

Wij snapten de mop niet, maar ook niet de kruw, ofwel de clou!

Camping Hoeve de Mertel. Vakantie Juli 2021

 Wij zaten weer heerlijk op de camping; zolang het goed weer is blijven we daar.

Deze week zouden Jos, Kirsten, Emma en Jade ook komen met hun tent om de laatste week van de schoolvakantie te vieren.

Het was heel gezellig met elkaar. Gezamenlijk eten of uit-eten en honden uitlaten. 

Echt een familieweekje: tussendoor kwamen de meiden kijken of alles nog goed was met opa en oma. 

Jade kwam me halen om samen te gaan douchen in het toiletgebouw. Toen wij in de badruimte kwamen was daar een jonge vrouw.

Jade: "Hallo, hoe heet jij?" De vrouw keek verbaasd en zei: "Ik heet Sylvia."

"Ik heet Jade, en weet je, mijn oma gaat altijd eerst plassen voordat ze gaat douchen. Jij ook?'

Ze moest lachen: "Ja Jade, ik ook!"

Nou daar sta je dan met je badhanddoek in je hand een beetje te grinniken op de achtergrond.

Altijd leuk met die meiden!

De voortent opzetten!

 De voortent wordt opgezet!

Afgelopen zaterdag was het weer zover: de voortent moest worden opgezet.

Jos kwam met Kirsten, Emma en Jade, en met hond Tjibbe.

Ook broer Clemens was weer van de partij.

Gelukkig waren we met vele handen, want door een spierscheuring in zijn bovenbeen kon Hans nauwelijks lopen, en daardoor was hij zo goed als uitgeschakeld voor deze klus.

Jade: "Oma, wat heeft Opa aan zijn been?" 

Op eenvoudige wijs vertelde ik wat er loos was.

Jade keek me verbaasd aan. "Hoe kan dat nou? Jij bent toch veel ouder dan Opa?"

Nou ja! 

En toch vind ik dit leuk!

EVEN ZITTEN (deel 1)

Onderstaand artikel is eerder gepubliceerd in november 2019, maar door technische problemen zoekgeraakt, en teruggevonden.

Het weer was niet best, veel regen, koud, harde wind.
Meestal maken we van tevoren een plan wat we gaan doen. "Brooddegen", dat was wel een mooie activiteit!
Na een tijdje kneden, staande aan de tafel, kreeg ik last van mijn rug. Ik wilde even gaan zitten op het randje van de kinderstoel, maar toen klapte ik achterover, met stoel en al.
Mijn rug, mijn stuitje, blauwe elleboog, dikke voet. Dit was niet zo slim!
Jade maakte zich zorgen en vroeg steeds: "Oma, gaat het een beetje?" Dat was zo lief! 

(Een paar weken last van mijn stuitje gehad. Eigen schuld, dikke bult!) 

Weekendje Goirle

Dit weekendje kregen we aangeboden van onze kinderen voor onze verjaardag. Felice ging logeren in Haarlem bij Jos, Kirsten, Emma en Jade.

Het was een heerlijk weekend, in een chique hotel, in een prachtige kamer.

Bij het diner s'avonds dronken we wijn uit Puglia, door Umberto uitgekozen! 

De volgende dag gingen we naar de Beekse Bergen, op safari met de auto door het park. Het was file rijden, zo druk was het. Vanwege corona konden we nergens iets drinken, alles was gesloten.

Jade belde ons op: of ze óók eens mee mocht met ons op safari. Staat genoteerd in onze planning!

Op onze terugreis gingen we rechtstreeks naar Haarlem om Felice op te halen. We hebben hem wel gemist!

In Haarlem was het een beetje druk in huis. Er was bezoek met kinderen, en Felice had ons niet direkt opgemerkt.

Later, toen de visite weg was, zei Emma: "Papa, wat je nu aan hebt, dat kan echt niet meer hoor! Het ziet er niet uit: je hebt een wit t-shirt aan, met daarover een truitje. Die witte mouwen komen er onder uit. Géén gezicht." 

Ja, dat krijg je: kleine meisjes worden groot!